Galeria Pauza

Encubrimientos

Nowa fotografia z Ameryki Łacińskiej

od 05.04.2012

Na wystawę składają się fotografie i filmy będące dziełem 10 młodych artystów z różnych krajów Ameryki Łacińskiej i odzwierciedlające nowe tendencje fotograficzne tego regionu. Prace, które stanowią przegląd różnych technik i formatów, poruszają szereg tematów kształtujących aktualną rzeczywistość tej części świata. Młodzi zawodowi fotograficy, prezentujący zdjęcia na wystawie, obserwują zmiany mające miejsce w ich otoczeniu i zarazem pokazują, jak ważny we współczesnym, postmodernistycznym społeczeństwie jest „obraz”. Wystawa ukazuje kontrasty: współczesne miasto przeciwstawione życiu na wsi, porównania i uprzedzenia społeczne oraz zmiany w sposobie życia imigrantów.

Wystawa powstała przy współpracy Instytutu Cervantesa, PhotoEspana i Hiszpańskiej Agencji Międzynarodowej Współpracy na rzecz Rozwoju (AECID).

Encubrimientos. New Latin American photography.

The exhibition features photographs and videos created by 10 young artists from various countries in Latin America and reflects the latest trends in photography in this region. The works, which boast a variety of techniques and formats, try a cluster of issues currently affecting this part of the world. Young professionals who participate in this exhibition exploring the changes they observe in their environment, while highlight the role of „image” in a post-modern dynamic society. The exhibition is a display of contrasts: modern urban versus rural livelihoods, comparisons and social prejudices, and changes in the way of life of immigrants.

The exhibition is a collaboration between the Instituto Cervantes, PhotoEspana and the Spanish Agency for International Development (AECID).

Encubrimientos. Nueva fotografía de América Latina.

La exposición muestra fotografía y tres vídeos creados por 10 artistas jóvenes de diversos países de América Latina y refleja las nuevas tendencias de la fotografía en esta región. Las obras, que hacen alarde de una gran diversidad de técnicas y formatos, tratan un conglomerado de cuestiones que afectan actualmente a esta parte del mundo. Los jóvenes profesionales que participan en esta muestra exploran los cambios que observan en su entorno, al tiempo que ponen de manifiesto el papel de la “imagen” en una sociedad dinámica postmoderna. La muestra es una exhibición de contrastes: el urbanismo moderno frente al medio de vida rural, comparaciones y prejuicios sociales, y cambios en el modo de vida de los inmigrantes.

La exposición organizada en colaboración con el Instituto Cervantes de Cracovia, PhotoEspana y Agencia Espanola de Cooperación Internacional para el Desarrollo.

Klub Pauza

Łukasz Biederman

21 Pokoi

11.04.2012 | godz. 20:00

Pustka, chłód i odosobnienie - z drugiej strony spokój, cisza i wypoczynek. Przyjemna równowaga drzemiąca w niecodziennych wnętrzach.

21 Pokoi to hotelowe przestrzenie, które w górskich kurortach przetrwały do dziś, jakby zamrożone w czasie. Chociaż w tytułowych pokojach nikt nie spał już od lat, wszystko wygląda tak, jakby ostatni goście wyszli stąd dosłownie przed chwilą. Specyficzne wnętrza pobudzają wyobraźnię; mimo padającego za oknem śniegu, wiszącej w powietrzu złowieszczej mgły, i mimo panującego wewnątrz chłodu, w głowie budzą się wakacyjne wspomnienia. Upływający czas na chwilę przyjmuje nieco przyjaźniejszy wymiar.

Łukasz Biederman

Ur. w 1977 roku w Kowarach. Absolwent Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, Wydz. Zarządzanie w Ochronie Środowiska oraz podyplomowych Studiów Certyfikowany Project Manager IPMA w Wyższej Szkole Handlowej we Wrocławiu. Mieszka i pracuje we Wrocławiu. Zdjęcia autora można obejrzeć na jego stronie autorskiej www.lukaszbiederman.com oraz na blogu: www.lukaszbiederman.blogspot.com

Łukasz Biederman - 21 Rooms

Desolation, cold and solitude, contrasting with peace, calmness and relaxation. A pleasant balance hidden in the weird interiors.

The series 21 Rooms depicts hotels which have survived till today like frozen in time. The apartments seem to look like the last guests would have left just before an hour, though in reality nobody has slept here for many years. The specific interiors evoke the unusual thoughts; despite the snow falling outside the window, ominous fog hanging in the air and despite the prevailing cold, awaken holiday memories in the head. For a while, the elapsinng time takes a little more friendly dimension.

Łukasz Biederman

b. 1977 in Kowary, graduate of Academy of Economics in Wrocław, postgraduate of University of Bussines in Wrocław. Lives and works in Wrocław.

Borys Makary

Carpe diem

od 08.03.2012

Carpe diem to cykl siedmiu tryptyków, przedstawiający tydzień z życia mężczyzny. Każdego dnia spotka on inną kobietę. Projekt jest próbą przedstawienia specyficznej relacji kobieta/mężczyzna. Autor nie stawia ocen, nie sugeruje, pozostawia widzowi pełne pole do interpretacji obrazu. Pokazuje nam jednocześnie miejsce akcji, chcąc w ten sposób przybliżyć charaktery bohaterek oraz dodać głębi tym powierzchownym z pozoru relacjom.

Czy teraz´niejszos´c´ jest waz˙niejsza niz˙ przyszłos´c´?, czy taka teraz´niejszos´c´ buduje przyszłos´c´?, czy taka teraz´niejszos´c´ wzbogaca człowieka...?

„Co moge? wiedziec´? Co mam czynic´? Na co moge? miec´ nadzieje?? Czym jest człowiek?”?

Immanuel Kant

___ Borys Makary o swojej wystawie:

„Carpe diem” to cykl siedmiu tryptyków, przedstawiający tydzień z życia mężczyzny. Każdego dnia spotka on inną kobietę. Projekt jest próbą przedstawienia specyficznej relacji kobieta/mężczyzna. Autor nie stawia ocen, nie sugeruje, pozostawia widzowi pełne pole do interpretacji obrazu. Pokazuje nam jednocześnie miejsce akcji, chcąc w ten sposób przybliżyć charaktery bohaterek oraz dodać głębi tym powierzchownym z pozoru relacjom.

Czy teraz´niejszos´c´ jest waz˙niejsza niz˙ przyszłos´c´?, czy taka teraz´niejszos´c´ buduje przyszłos´c´?, czy taka teraz´niejszos´c´ wzbogaca człowieka...?

„Co moge? wiedziec´? Co mam czynic´? Na co moge? miec´ nadzieje?? Czym jest człowiek?”

___ Immanuel Kant

….Autor chcąc nie chcąc, przewrotnie nawiązuje formą prezentacji do tematów biblijnych. Tryptyk to klasyczna forma ołtarza, opowieści o szlachetnych, heroicznych i świętych losach mitycznych bohaterów. Siedem tryptyków, siedem dni tygodnia i siedem dni stworzenia świata. Czy z przekory do młodej generacji, dotyka tematów tabu? Chyba nie w celu profanacji, czy tak popularnego we współczesnej sztuce, szokowania? Dla każdego z nas proza życia jest kanwą, na której tworzymy własne mity. Może autor chce wskazać, że współczesny mit wcale nie musi być ubarwioną i podniosłą fikcją. Może być opowieścią o miłości dwóch osób, co zresztą często było w przeszłości głównym tematem mitów.

….Żyj chwilą, kochaj to, co trwa – to wydaje się dewizą lekkoducha, ale także zbuntowanego konesera, znużonego tempem życia, narzuconych perspektyw i wszelakich do znudzenia cytowanych mądrości. Cenić teraźniejszość, to widzieć rzeczywistość, to co się dzieje, to otwarte oczy i wrażliwa ostrość widzenia….

___ prof. UAP oraz PWSFTviT Grzegorz Przyborek 25.01.2012 r.

….Zdjecia z cyklu „Carpe diem” Borysa Makarego wyglądają na przewrotną grę z odbiorcą. Ekstatyczne pozy kobiet na romantyczno-onirycznie wystylizowanych czarno białych fotografiach, poprzez które niejako uczestniczymy w tygodniowym rytuale erotyczno-fotograficznym. …Tylko autor wie czy dziewczyny miały świadomość, gdy pozwalały się fotografować w intymnych momentach, w swoim miejscu zamieszkania, że zostaną sklasyfikowane i przedstawione jak owady w katalogu? A może to tylko modelki, które pomogły autorowi stworzyć niby-dokument czasów i środowisk, co to „chwytają dzień”.

Jak chwytać dzień gdy wszystko się wymyka. Carpe diem się wymyka. Chyba już wszyscy znają tę łacińską sentencję, w intencji zawierającą wezwanie do intensywności przeżywania. Zawołanie do życia tu i teraz, które zamieniło się w mixer.pl

___ prof. UAP Krzysztof J. Baranowski 20.01.2012 r.

Borys Makary - student Katedry Fotografii Wydziału Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, mgr ekonomii. Uczył się od Milesa Aldridga oraz w International Center of Photography w Nowym Jorku. Był asystentem Richarda Warrena. Wykładał fotografię mody w Akademii Fotografii.  Założyciel akademickiego klubu fotograficznego Fotowyż i współwłaściciel agencji fotograficznej Winnow Photo. Prowadzący zajęcia z fotografii mody oraz studyjnej w szkole Fototerminal. Wykładowca ekonomii w Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości w Krakowie.

Borys Makary about his works:

Carpe diem is a series of seven triptychs, depicting week in the life of man. Every day he meets another woman, on Sunday ... The project is an attempt to present a specific relationship the woman / man. The author makes no ratings, does not suggest, leaves the viewer to interpret the full field image. It shows us also the place shares in an effort to bring the character's personality to add depth this seemingly superficial relationships.

Is the present is more important than the future?, Whether this present builds the future?, Whether that enriches the present man ...?

"What do I know? What should I do? What can I hope? What is man? "?

Immanuel Kant

Borys Makary – student of Academy of Fine Arts in Poznań, MA in Economics. He was a student of Miles Aldridge and International Center of Photography in New York, he was assistant of Richard Warren. He lead a fashion workshop in Academy of Photography – Kraków. Founder of Fotowyż academic photography club and owner of Winnow Photo agency. Instructor of fashion and studio photography at Fototerminal school. Lecturer in economics at the WSZiB in Kraków.

Klub Pauza (I piętro)

Małgorzata Kuśmierczyk

Pomiędzy

07.03.2012 | godz. 20:00

...wdechem a wydechem. Życiem i śmiercią. Pomiędzy jest miejscem bez współrzędnych, miejscem dla przeżywania samotności. I w samotności. Tego co trudne, osobiste, z czym walka kończy się przegraną. Miejscem, do którego nie prowadzi żadna droga, a jedynie przypadek może sprawić, że się tam trafi.

Zawsze tak było. Odkąd są na świecie. Wiedziałam, że nie powinnam ich mieć. Bo strach mnie zabije. Są. I jest strach. Radość – tylko czasami. Radość to niezauważalne epizody. Cała reszta czasu to lęk. Strach.

            Potem miał być On. Nie mój. Miał być, ale zanim się zjawił, odszedł. I wtedy wszystko się zaczęło. Strach o dzieci. Lęk przed ich utratą, powoduje, że w ich gestach, odruchach, wyszukuję takie, w których życie na chwilę zastyga, w których są jakby martwe. Widzę to tylko ja, nikt inny. Kadry, w których śmierć staje się widoczna. Wiem ,że jest zawsze w pobliżu, lawiruje między oddechami i tylko czasem widać jej cień. Śmierć jaką ja sobie wyobrażam. Ludzkie ciało w pozie pozbawionej życia. Gesty, które tylko dlatego, że następują po nich kolejne, nie są obrazem śmierci. Przyglądam się im, a gdy są poza zasięgiem wzroku – nasłuchuję. Wtedy każdy dźwięk jest gorszy od obrazu, bo może oznaczać, że śmierć jest blisko, że chce mi je zabrać. Krzyk, głuchy stuk kamienia upadającego na trawę, cisza, każdy dźwięk. Wolę je widzieć.

            Biorę aparat do ręki i patrzę. Kiedy jest ten moment, gdy czas się zatrzymuje, oddech zanika – fotografuję.

Małgorzata Kuśmierczyk:

rocznik 1977,  dwie wystawy zbiorowe: w Starej Szwalni i Galerii FF w Łodzi.

Ja o sobie tyle. Wyobraź sobie, że można mieć tylko datę urodzenia i dwa wpisy w rubryczce „wystawy” do pokazania publicznie. Reszta jest zbyt osobista.

Fotografia Uliczna Tu i Teraz

Street Photography Now

od 21.01.2012

Belarus Press Photo 2010/2011

od 05.01.2012

Te fotografie to notatki o życiu, kronika teraźniejszości, pochwycone ulotne i zachwycające momenty. Szokujące zdarzenia i problemy społeczne. Ludzie. Te zdjęcia to nie tylko odbicie spojrzenia fotografa na świat. Jest w nich – samo życie. Prawdziwe życie Białorusi i Białorusinów we wszystkich jego przejawach.

Wystawa prezentuje prace laureatów niezależnego i otwartego konkursu na najlepszą fotografię prasową na Białorusi z ostatnich dwóch lat. Są to zarówno pojedyncze zdjęcia, jak i krótkie serie w 8 kategoriach: wiadomości, ludzie w wydarzeniach, portret, sport, życie codzienne, tradycje narodowe, przyroda, sztuka i rozrywka.

Część prezentowanych zdjęć nie może zostać pokazana na Białorusi ze względów politycznych, choć są wśród nich także prace nawiązujące do sztuki, kultury, tradycji i obrzędowości Białorusinów. Paradoksalnie, najbardziej zaskakujący i fascynujący jest realizm ujęć ukazujących życie codzienne i nieznane fragmenty białoruskiej rzeczywistości.

W jury konkursu zasiadają fotografowie i dziennikarze z różnych krajów, m.in. Aleksandr Ziemlaniczenko (Rosja, redaktor naczelny Moskiewskiego biura agencji Associated Press, dwukrotny laureat Pulitzer Prize), Maria Mann (redaktor naczelna EPA), James Hill (Anglia, jeden z najbardziej znanych fotoreporterów na świecie). Wśród zwycięzców znaleźli się artyści pracujący zarówno dla mediów