 sympozjum organizowane w Krakowie w 20. rocznicę śmierci Tadeusza Kantora.
7-11 GRUDNIA 2010
Sztuka Tadeusza Kantora syciła się pamięcią i różnymi formami wspomnień, jednak dwudziestolecie śmierci artysty prowokuje do znalezienia nowego miejsca jego twórczości
i naszego z nią związku. Szczególnie ważne staje się poszukiwanie odpowiedzi na pytanie „Kim jest dziś Tadeusz Kantor?” W związku z tym pięciodniowe sympozjum poświęcone krakowskiemu twórcy, zorganizowane przez Cricotekę przy współpracy Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, to nie tyle obchody jubileuszowe, ile próba nawiązania dialogu z jego dziełem. Wielowątkowa inscenizacja obecności, aktualności, a także historycznej hermetyczności Kantora, dokona się w różnych miejscach pamięci.
7 grudnia 2010
SESJA STUDENCKO – DOKTORANCKA „DZIŚ TADEUSZ KANTOR!” REKAPITULACJA
Sylwia Lichocka (Studenckie Koło Teatrologiczne UMK Toruń)
Teatrolog u bram (nie)wiedzy. Przegląd prac poświęconych Tadeuszowi Kantorowi w „Teatrze” i „Dialogu” w latach 2001-2010
Anna Nawrot (Studium Nauk Humanistycznych UŁ)
Niemożliwe. Interpretacja twórczości Tadeusza Kantora w praktyce kuratorskiej Jarosława Suchana
REZONANS
Małgorzata Paluch-Cybulska (Instytut Historii Sztuki UJ)
Tadeusz Kantor: „... Infantki Velázqueza jak relikwie”
Magdalena Mazik (Wydział Polonistyki UJ)
Tadeusz Kantor: teoria i iluzja
REPATRIACJA
Aneta Korycińska (Wydział Polonistyki UW)
Teatr śmierci – teatr pamięci. Tadeusz Kantor wobec Stanisława Ignacego Witkiewicza
Mateusz Chaberski (Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne UJ)
Co „Nasza klasa” może nam powiedzieć o „Umarłej klasie”? Polityczny charakter wspomnienia w twórczości Tadeusza Kantora
REWIZJA
Michał Burdziński (Wydział Polonistyki UW)
O synkretyzmach artystycznych, czyli Wyspiański - Witkacy - Kantor a paradygmat genialności
Sylwia Walicka (Wydział Polonistyki UW)
Twórczość Tadeusza Kantora w kontekście tradycji romantycznej
Katarzyna Myszak (Wydział Humanistyczny UMCS Lublin)
Tadeusz Kantor – próba reinterpretacji legendy artysty
8 grudnia 2010
ŻYWE POMNIKI z udziałem aktorów Cricot 2: Jana Książka jako Wiecznego Wędrowca oraz Lesława i Wacława Janickich – Dwóch chasydów z deską ostatniego ratunku.
WYSTAWY:
Archiwum Cricoteki, ul. Kanonicza 5
„Przedmioty sztuki” Tadeusza Kantora
Wystawa prezentuje oryginalne obiekty teatralne ze spektakli Umarła klasa (1975), Wielopole, Wielopole (1980) i Niech sczezną artyści (1985), z kolekcji Cricoteki.
Galeria – Pracownia Tadeusza Kantora, ul. Sienna 7/5
„Dziś są moje urodziny”. Rysunki Tadeusza
Na wystawę składa się wybór 27 rysunków do spektaklu, zdeponowanych w zbiorach Cricoteki, które powstały w pracowni artysty przy ul. Siennej w latach 1989-90.
„o wszystkim pamiętać” – SPOTKANIE Z AKTORAMI TADEUSZA KANTORA
Spotkanie poprowadzi Beata Guczalska.
9 grudnia 2010
KONFERENCJA NAUKOWA „DZIŚ TADEUSZ KANTOR!”
Rektor PWST Ewa Kutryś / Dyrektor Cricoteki Natalia Zarzecka / Dziekan Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ prof. Krzysztof Pleśniarowicz / Dziekan Wydziału Polonistyki UJ prof. Jacek Popiel
Projekcja fragmentu wypowiedzi Tadeusza Kantora podczas sympozjum „Sztuka i wolność” na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1990 r.
Andrzej Wełmiński Funkcja i znaczenie zespołu w procesie tworzenia spektakli teatru Cricot 2
Krzysztof Miklaszewski Aktor w teatrze Kantora – pytania i próby odpowiedzi
Loriano Della Rocca „Tadeusz Kantor” Poland, Kraków, 8.12.1990-8.12.2010
Anna Halczak Cricoteka – „konieczność przekazywania”
Renato Palazzi La grandezza di Kantor: una scomoda eredita [Wielkość Kantora: niewygodne dziedzictwo]
Cecile Coutin La Machine de l’ amour et de la mort de Tadeusz Kantor [Maszyna miłości i śmierci Tadeusza Kantora]
Uta Schorlemmer Absence Present in Tadeusz Kantor’s Work, in comparison with Marina Abramović and Christoph Schlingensief [Obecna nieobecność w sztuce Tadeusza Kantora - w porównaniu z Mariną Abramović i Christophem Schlingensiefem]
Jaromir Jedliński Wystawa “Beuys-Kantor. Pamięć” w Israel Museum w Jerozolimie
Klaus Dermutz Tadeusz Kantor – Anselm Kiefer
Josep Maria Sagarra “Teatr emocji” Tadeusza Kantora. O recepcji sztuki Tadeusza Kantora w Hiszpanii
Teresa De Vido Rzewuska Tadeusz Kantor a słynni przodkowie: kilka paradoksów
Andrzej Turowski Powidoki
Rafał Solewski Dziedzictwo i tożsamość w twórczości Tadeusza Kantora. Wobec sztuki nowoczesnej
Lech Stangret Rola rysunku w procesie kreacji automitologii Tadeusza Kantora
Amos Fergombe La porte, le cadre ou le seuil transcendant dans les oeuvres de Tadeusz Kantor [Drzwi, rama albo próg transcendentny w twórczości Tadeusza Kantora]
Jean-Pierre Thibaudat Autour de la photographie de Wielopole [Wokół fotografii Wielopola]
POKAZ FILMU „WORKI, SZAFA I PARASOL” [„Säcke, Schrank und Schirm”], reż. Dietrich Mahlow, Saarländischer Rundfunk, 1968, 89 min.
W 1968 roku nakręcono, wznowioną w innej obsadzie, inscenizację zrealizowanego przez Kantora w Baden-Baden w 1966 r. spektaklu „Szafa”, opartego na sztuce Stanisława Ignacego Witkiewicza „W małym dworku”. Film Mahlowa pokazuje model tego „nieformalnego” przedstawienia, które już w 1961 roku wystawił w Krakowie Teatr Cricot 2. Aktorzy byli „atrapami” samych siebie, powieszeni w szafie na wieszakach wypowiadali pozbawione związku słowa. „Akcja” filmu rozgrywa się w różnych miejscach – na plaży, na stacji kolejowej, w kasynie, w operze, na strzelnicy, w zamku…
10 grudnia 2010
Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Krakowie, Sala Klasyczna, ul. Warszawska 5
KONFERENCJA NAUKOWA „DZIŚ TADEUSZ KANTOR!”
Wojciech Owczarski Teatr Snów w Teatrze Śmierci
Grzegorz Niziołek Lęk i co dalej...
Klaudiusz Święcicki Antropologia historii i pamięci w twórczości teatralnej Tadeusza Kantora
Marek Pieniążek Kantor – reaktywacje własnej realności. Ostatnie spektakle Teatru Cricot 2
Katarzyna Osińska Don Kichot jako artysta – w interpretacji Tadeusza Kantora
Anna Baranowa Wit Stwosz prototypem “artysty przeklętego”. O wątkach stwoszowskich w spektaklu Tadeusza Kantora „Niech sczezną artyści”
Dominika Łarionow Manekin Tadeusza Kantora i nadmarioneta Edwarda G.Craiga – zarys idei
Anna R. Burzyńska Powroty nosorożca
Jan Kłossowicz Fabuły Kantora
Paweł Stangret Tadeusz Kantor czytany
Michał Kobiałka Tadeusz Kantor’s Personal Confession: Notes on Late Style [Osobiste wyznanie Tadeusza Kantora – uwagi o późnym stylu]
Katarzyna Tokarska-Stangret „Non omnis moriar” artysty teatru
Zbigniew Osiński Trudna relacja Tadeusz Kantor – Jerzy Grotowski: dwie idee teatru (sztuki)
Krzysztof Pleśniarowicz Nasza klasa umarła. Co Tadeusz Słobodzianek wziął
z Kantora
Katarzyna Fazan Cienie polskiego Odysa. Początek i Koniec pewnej tradycji teatralnej
POKAZ FILMU „NADOBNISIE I KOCZKODANY” [“Lovelies and Dowdies”], reż. Ken McMullen, 1974, 30 min.
Podczas drugiego tournée Cricot 2 w Edynburgu w 1973 r. Tadeusz Kantor zaproszony przez Richarda Demarco zaprezentował spektakl „Nadobnisie i koczkodany”. Przedstawienia odbywały się w opuszczonej przestrzeni Poor House, sąsiadującego z cmentarzem Greyfriars niegdysiejszego domu dla ubogich, miejsca o niezwykłej atmosferze. Ken McMullen sfilmował je na 16 mm czarno-białej taśmie i fragmenty spektaklu zestawił ze scenami nakręconymi na targu mięsnym Smithfield w Londynie.
SPOTKANIE Z REŻYSEREM. Prowadzenie: Uta Schorlemmer
Ken McMullen jest artystą, reżyserem filmowym oraz wykładowcą akademickim mieszkającym aktualnie w Londynie. Przez ostatnie 30 lat współpracował blisko z wieloma wybitnymi postaciami kultury (m.in. Joseph Beuys, Jacques Derrida, Tadeusz Kantor, Bernard Stiegler, Maurice Jacob, Ian Hamilton Finlay), co zaowocowało wspólnymi filmami, pracami artystycznymi i tekstami. Brał udział w wystawach m.in. w MOMA w Nowym Jorku, Tate Modern w Londynie, Gubelkian w Lisbonie, a jego filmy prezentowane były na najważniejszych międzynarodowych festiwalach w Cannes, Berlinie czy San Sebastian.
11 grudnia 2010
Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Krakowie, Sala Klasyczna, ul. Warszawska 5
KONFERENCJA NAUKOWA „DZIŚ TADEUSZ KANTOR!”
Dzień trzeci
PANEL REŻYSERSKI KANTOR TEATRALNY – TRADYCJA NIEMOŻLIWA
Udział wezmą: Ana Brzezińska, Anna Królica, Michał Borczuch, Andrzej Dziuk, Krzysztof Garbaczewski, Paweł Passini, Andrzej Wajda, Marcin Wierzchowski.
Prowadzenie: Anna R. Burzyńska
POKAZ FILMU “UWAGA!... MALARSTWO. MALUJE TADEUSZ KANTOR”, real. Mieczysław Waśkowski i Antoni Nurzyński, prod. Zespół Autorów Filmowych „KADR” i Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa w Łodzi, 1957, 9 min.
Jeden z pierwszych pokazów filmu o malarstwie informel Tadeusza Kantora odbył się podczas II Wystawy Sztuki Nowoczesnej w Warszawie w 1957. Ówczesna prasa pisała m.in: „Na ekranie kłębią się barwne plamy, walczą ze sobą, wybuchają i giną, by znów z zupełnej szarości wytrysnąć wspaniałą gamą kolorów. (...) Mieczysław Waśkowski i Antoni Nurzyński postanowili ożywić taszyzm, dać mu czwarty wymiar: czas i ruch. (...) Jak ogólnie zaklasyfikować ten arcyciekawy eksperyment (...)? Faktem jest, że w dotychczasowych kryteriach patrzenia na obraz nie mieści się zupełnie.” Rok później zdobył wyróżnienie na I Międzynarodowym Konkursie Filmów o Sztuce podczas XXIX Biennale w Wenecji. Kopia filmu, przez wiele lat uznawanego za zaginiony, odnaleziona została w tamtejszym archiwum.
PANEL KURATORSKI KANTOR WYSTAWIANY – POWROTY, REKONSTRUKCJE, KREACJE
Udział wezmą: Zofia Gołubiew, Wiesław Borowski, Jaromir Jedliński, Lech Stangret, Jarosław Suchan, Marek Świca, Andrzej Turowski.
Prowadzenie: Natalia Zarzecka
POKAZ FILMU „TEATR TADEUSZ KANTORA” [„Le Théâtre de Tadeusz Kantor”], real. Denis Bablet, prod. CNRS Audiovisuel, 1985, 144 min.
Film jest próbą uchwycenia fenomenu teatru Tadeusza Kantora i zawiera obszerne fragmenty jego spektakli z okresu Teatru Happeningowego i Teatru Śmierci oraz unikatowe nagrania z prób. W rozmowie z Denisem Babletem, Kantor przedstawia swój stosunek do sztuki XX wieku, tłumaczy metodę pracy nad spektaklami, a także ideę Teatru Cricot 2. Dokument obejmuje twórczość teatralną Kantora do spektaklu Wielopole, Wielopole.
Koordynator naukowy sympozjum: Katarzyna Fazan
| 
Wystawa "TADEUSZ KANTOR"
Musée de l'Hospice Comtesse w Lille
Cricoteka
