Galeria Burzym & Wolff Irina Kalenyk 2003-11-6 "(NON) Private Collection"

Iryna Kalenyk Projekt artystyczny „(Nie) Prywatna kolekcja” 06.11.20003 – 18.11.2003 Galeria „Burzum & Wolff” Kolekcja, kolekcje.... Ktos kolekcjonuje samochody, motyle, pocztówki, etykietki, ktos zbiera autografy, rzeczy charakterystyczne dla pewnego czasu, epoki... Ktos inny stara sie kolekcjonowac sam czas, te chwile, która mija wraz z jego uplywem... Kolekcja malarska „Prywatna i (Nie) Prywatna”..., poswiecona jest konkretnej tematyce. Jest czyms bardzo osobistym, o czym swiadczy nieprzypadkowy sposób wyboru przedmiotów wlaczonych do kolekcji, symbolizujacych pewien czas. Obrazy prezentowane w niniejszym projekcie artystycznym cechuje staranne wykadrowanie kompozycji, laczy je tresc i temat, znak czasu oraz sytuacja. Niniejsza kolekcja – to spojrzenie autorki na temat wybrany przez nia sama. Jest to próba przedstawienia zycia spolecznego oraz osobistego w wieku XX. Czasami jest to spojrzenie ironiczne, czasami poblazliwe, ale zawsze obiektywne i przekonywujace. Dla autorki istotny jest zarówno sam proces wyboru eksponatów do kolekcji, jak i kompozycja, jej ujecie perspektywiczne, ”kadr”, a w konsekwencji stworzenie samowystarczalnego dziela sztuki wizualnej. Iryna Klenyk zatrzymuje swe spojrzenie na poszczególnych momentach, wykorzystujac zasade stop-klatki, akcentujac swoja uwage na danym elemencie kompozycji, na danej czesci „oddzielonego” od calosci elementu i podkresla, ze na tym wlasnie polega wartosc i sila obrazu malarskiego. W jej postmodernistycznych pracach przeszlosc pokazana jest jakby przez pryzmat minionych stereotypów. W danym wypadku dla autorki wazna jest rekonstrukcja, a w zasadzie rekompozycja obrazu malarskiego. Jeszcze G. Derrida, znany francuski historyk sztuki, stwierdzil, ze kazdy element wypowiedzi malarskiej mozna latwo umiescic w innym kontekscie: historycznym, socjalnym, politycznym, kulturalnym, estetycznym albo tez cytowac go poza granicami wszelkiego kontekstu. Projekt artystyczny Iryny Kalenyk jest transformacja czasu, jaskrawa refleksja postmodernistyczna i udana próba odtworzenia na plótnie „cytatu” pochodzacego z konkretnego czasu; autorka pokazuje nowe mozliwosci fotografii dokumentalnej i przeksztalca ja w samowystarczalne dzielo sztuki wizualnej. Tradycyjny juz dla Iryny Kalenyk „minimalizm” (czarno-biale obrazy olejne) podkresla multimedialny charakter twórczych poszukiwan i pokazuje charakterystyczny dla niej postmodernistyczny sposób wypowiedzi malarskiej. Niniejszy projekt mówi o kolekcjach, o prawie wyboru i tworzenia swojej „Prywatnej i (Nie) Prywatnej kolekcji”.